Fietstocht 2009: Loksbergen

klik hier voor de foto's

• Verslag : A&C Systems Tienen Fiets naar Loksbergen, 17 mei 2009
  (of hoe een Basketter lijden kan …)
  
  De dag begon slecht, regen tot de noen … Maar, enkele ongeruste telefoontjes later kwam de zon erdoor … OEF !
  En ja, onze Voorzitter was dit jaar op het appel !! Iedereen zag het zitten, ondanks de bijwijlen dreigende wolkenmassa en wetende dat we op de terugweg voortdurend wind op kop zouden hebben … en hoe zou later blijken !! Rond 14:00 ”weerklinkt het startschot”.
  De eerste heuvel van de dag komt er reeds aan op de baan naar Bunsbeek in Stok, na 3-4 km. Geen problemen evenwel, iedereen vlotjes over de top.
  Wij dus gezwind verder, windkracht 4 tot 5 in de rug , genietend van het mooie landschap !
  Alles verloopt gesmeerd, tot “zijkant Ransberg” de eerste kreuntjes worden waargenomen, effe doorbijten dus. “Boven” een kleine pauze en “Avanti !”
  Tijdens de razend gevaarlijke afdaling van de Ransberg worden er toch snelheden van meer dan 40 km/u genoteerd,
  afhankelijk van de aerodynamica van de fietser in kwestie, de toestand van zijne vélo en de dikte van de banden …
  Jammer dat de zon ondertussen ook al weggewaaid is ...
  Een paar glooiingen en wa krèmkes later, bereiken we zonder problemen Loksbergen, alwaar dankbaar gebruik wordt gemaakt van de lokale Horeca.
  Na enig overleg besluiten we van het oorspronkelijke parcours af te wijken en langs de Rotemse molen te rijden, omwille van de mooie plaatjes. Nu ja, met de werken die daar aan de gang zijn …
  Maar … vanaf de molen krijgen we de wind pal op kop! Met enig gehijg en gekreun gaat het richting Kortenaken en verder naar Hogen. Hier begint het toch al wat meer pijn te doen …
  Wind …
  Het betere duwwerk wordt inmiddels in dank aanvaard door de jongsten en ook bij sommige “groten” gaat het licht stilaan uit.
  Wind …
  Plots paniek in de gelederen, in de verte daagt de Ransberg weer op … aartsmoeilijk ! Goeie test voor de kandidaat-Mont-Ventoux-beklimmers … en mannen, conclusie ?
  Wind …
  Langzaam maar zeker gaan de kaarskes verder uit … Eenmaal boven wat bekomen en dapper verder richting “Heide Linter” en Stok …
  Wind …
  Houtem Veeweyde, uitblazen in ’t bushokje en wachten op de rest (busje komt zo …).
  Wind …
  Gelukkig, een wegwijzer naar “Tienen” en …bergaf, we zijn er bijna, opluchting alom !
  Pech dus, Houtem-dorp, steil bergop, 2 keer, en … wind …
  We zijn boven en, 45 km later, nog steeds droog !!
  Nu kan het enkel nog bergaf gaan (ook met de fysieke toestand van sommigen) ! Snel dus naar de cafetaria in de Sporthal … GESLOTEN !!
  Wind …
  Dorstig verder naar de taverne van de Grand Slam … GESLOTEN !! HEEEEELP !!
  Wind …
  OEF! ”In Aad Tiene” aan de Kabbeeksepoort is open, eindelijk bier !! Alhier ontfermen de bezorgde mama’s zich stante pede over hun kroost en het leed was al gauw geleden (mede dankzij de pizza’s …).
  De papa’s moeten wel hun plan trekken, opvallend toch …
  Het is zeker 19:30 als we weer buiten komen … ai ai die stramme spieren !! Toch even vermelden dat onze jonge mannen een medaille verdienen “voor moed en zelfopoffering”, en de rest van de bende voor het betoonde (slechte?) karakter !
  In ieder geval hebben we genoeg stof om later (véél later voor de jeugd), aan de toog, heroïsche verhalen te vertellen over die ene fietstocht naar Loksbergen …
  
  Afspraak volgend seizoen of misschien al eerder … We houden jullie op de hoogte. W.H.
  
  

Fietstocht 2008: Wilderen station

• Verslag A&C Tour 2008 – Wilderen-Station.
  
  
  25 mei 2008, 13:45. Ondanks de slechte voorspellingen, was het prachtig fietsweer ! Bekijk de foto’s maar (CD met alle foto’s is ter beschiking) !! De melding van onze Prizze, net voor de start (…), dat zijn eten nog aan’t verteren was en ‘m bijgevolg niet meereed, deed toch vele wenkbrauwen fronsen … tja Prizze … De 13-koppige karavaan zette zich dus, zoals voorzien, om 14u in beweging. Laps! 15 minuten later stond Guyke “vanachter” precies al plat. Kwatongen beweren echter dat het gewoon door zijn “sterk ontwikkelde body” kwam, even wat bijpompen dus en weer op weg.
  
  Aangezien de fanaten-van-de-vlakke-ritten dit jaar forfait gaven (dames !?), werd het oorspronkelijke traject lichtjes aangepast en beklommen we toch maar een “berg” te Overhespen. De deelnemende jeugd verteerde dit klimmetje zonder noemenswaardige problemen, de anderen puften een beetje. Op de top “bevoorrading” en genieten van een prachtig panorama.
  
  Stilaan naderden we Wilderen, laverend tussen velden en boomgaarden. Blijkbaar werkte dit inspirerend voor enkele sportievelingen, die een serieuze demarrage plaatsten op een héél laaaaaange, steile klim … Jammer … aan de voet moesten we wel linksaf … Een paar gelukkigen konden worden teruggeroepen. Driewerf heilaas evenwel voor de enkeling die inmiddels, met volle overgave, al ver buiten stembereik was … Gewééééldige inspanning overigens Danny !! Gelukkig bestaan er gsm’s, alleen kwam er aan de andere kant van de lijn (weeral volgens kwatongen) buiten veel gehijg, niet veel zinnigs uit … Afin, niet getreurd, de “Marcelino’s” kwam weldra in zicht en bijgevolg was “Wilderen-Station” vlakbij.
  
  Verrassing !! Wie had zich daar achter een “Achelse Blonde” geïnstalleerd op het perron? Onze Prizze, puur uit symphatie !! Toch wreed schoon hé of was ’t gewetenswroeging !? En toen … begon het gerstenat rijkelijk te vloeien … en kijk, wie had dat precies geroken (alweer volgens kwatongen), Vera-met-de-bezemwagen (waarvoor overigens onze dank) !!
  
  Na de bevoorrading zette het peleton zich terug in beweging, via de IJzerenweg, recht naar Tienen … had u gedacht !! Het ging aan een stevig tempo recht naar “Café De Smid” in Drieslinter ja !! … Na de demonstratie van vader Danny, als berggeit, zorgde zoonlief eerst nog voor spektakel met een stevige valpartij. Hij wordt er evenwel van verdacht (alweer volgens kwatongen) een ingestudeerd nummertje te hebben opgevoerd, want hij was de enige die een helm had opgezet (by the way, mooi stuntwerk David !!). Bon, “Café De Smid” dus … alwaar o.a. (…) een show van aangepaste regenkledij werd verzorgd door niemand minder dan … Guykeeee !! Hilariteit alom !!
  
  Veel later … kwam er iemand, halverwege Drieslinter en Neerlinter, tot de vaststelling dat ’m zijn rugzak had laten staan “bij de smid” … Niemand heeft’m (de eigenaar, niet de zak) sindsdien nog gezien (alweer volgens kwatongen). Het is bij het ter perse gaan, niet duidelijk of “Carrosserie Devroede” al open geweest is sedert zondag …
  
  Onderweg was er ook nog tijd voor een educatief moment voor jong en oud, met technische uitleg vanwege onze geliefde secrétaire Jo, over de kikkerpoelen naast de “IJzerenweg”.
  
  Bij aankomst in Tienen werd de karavaan ontbonden, waarna er (alweer volgens kwatongen) nog een “extra bevoorrading” werd ingelast ergens in de stad, maar dat is een andere historie…
  
  Moraal van het verhaal : DE AFWEZIGEN HADDEN GROOT ONGELIJK (eens te meer…) !! Afspraak volgend jaar !
  
  De A&C Tour-organisatie.